pustka

W duszach młodego pokolenia – czy to w Chinach, czy w Ameryce – wytworzyła się próżnia przez nawał propagandy, która koncentruje się na samorealizacji, a nie na Bogu. Nasze serca są stworzone dla Niego, a kiedy nie mamy Boga – albo odmawiamy Mu wejścia – coś innego zajmuje Jego miejsce w naszych sercach.

Dlatego Kościół nie może przestać ewangelizować, głosić Dobrej Nowiny, że Pan pragnie z całego Serca wstąpić do naszych serc, aby wypełnić pustkę.

Żyjemy w czasach duchowej próżni, w czasach socjologicznego egoizmu, w czasach psychologicznej pustki oraz moralnego relatywizmu i anarchii.

Papież Emeryt Benedykt XVI

Opublikowano Bez kategorii | Dodaj komentarz

sumienie

Najtrudniej jest się przyznać do własnych błędów i pomyłek. Dopóki jednak tego nie zrobisz, nie będziesz miał spokoju i będziesz się szarpał. Twoje sumienie bowiem, jest najdelikatniejszym instrumentem świata i nigdy nie da ci spokoju, w sprawie tego co zawaliłeś. Im większy błąd, im większa pomyłka, im większa zaniedbana czy zlekceważona wartość, tym większe wyrzuty sumienia, a co za tym idzie tym większy niepokój i udręczenie.

Niestety, my ustawicznie (stając przed lustrem) chcemy wiedzieć tylko to, co w nas piękne i dobre. Okłamując się w ten sposób, próbujemy zamieść pod dywan to, czego widzieć nie chcemy, łudząc się jednocześnie, że nam się to uda. Sumienie jednak nie daje nam spokoju.

Warto być może w tym miejscu rozróżnić, a raczej przypomnieć, że mamy dwa rodzaje sumienia:

Sumienie przed-uczynkowe, które mówi nam, co należy robić, a czego robić nam nie wolno,

I jeśli tego sumienia nie słuchamy, to pojawia się sumienie po-uczynkowe, które wyrzuca nam zaniedbania i popełnione błędy.

Ostatecznie, najbardziej generalna zasada, jaką należy zastosować, brzmi:

Słuchaj zawsze głosu swojego sumienia, a jeśli nie to ono nie da ci spokoju.

Opublikowano Bez kategorii | Dodaj komentarz

Niezwykle głębokie myśli

Alicja Lenczewska

7 listopada

Wszelkie sytuacje trudne, zwłaszcza te „beznadziejne” dane są ci po to, abyś zwracała się do Mnie o pomoc. Pragnę prowadzić cię i nieść poprzez twoje ziemskie życie. Pragnę, abyś nieustannie była zwrócona do Mnie. Abyś liczyła na Mnie, a nie na siebie i braci twoich. Pragnę poprzez twoją słabość objawiać Moją obecność przy tobie i w świecie — Moją dobroć, łaskawość i moc. A nade wszystko chwałę Boga – Króla i Pana wszelkiego stworzenia.” [Słowo pouczenia, 48]

12 września

Jeśli chcesz komuś przychylić nieba, to musisz wchłonąć w siebie piekło, jakie go dotyka.
Zło istnieje realnie i tylko ofiara miłości może je umniejszyć.
Z wielkiej ofiary płynie wielkość unicestwiania zła.
Aby uczynić wiele dobra, musisz przyjąć wiele zła.
To zło, jakie przyjmujesz, wyraża się w bólu, który cię dotyka.

Jeśli miłość w tobie jest większa niż ból – zbawiasz, jak Ja zbawiłem poprzez Moją ofiarę miłości z Siebie.” [Świadectwo, 946]

Już chociażby te dwa cytaty z tekstów Alicji Lenczewskiej pokazują ogromną głębię pouczeń, jakich udzielał jej Zbawiciel. To nie są słodkie, łzawe, tkliwe czy lukrowane obrazeczki. To są twarde i zmuszające do myślenia słowa, które trudno jest przyjąć bez protestu i buntu wewnętrznego, bez głębokiej refleksji -a w końcu- pokornego uznania ich prawdziwości. Dla wielu jest to niestety tylko „mowa trawa”, dla innych są to niemożliwe do zaakceptowania wymagania i nadmierne utrudnianie życia. Są i tacy, dla których jest to nieuprawnione utrudnianie i komplikowanie i tak już trudnej sytuacji katolików, a religia ma być przecież „łatwiutka” i „przyjemniutka”. Ale są i tacy, którzy będą argumentowali, że takie mówienie wcale nie pogłębia ani nie umacnia wiary. A przecież każde zdanie wymusza potrzebę zatrzymania się i zastanowienia. Jakiekolwiek mogą być reakcje …. Warto te słowa przeczytać i zainteresować się całością rozmów Zbawiciela z Alicją Lenczewską.

Alicja Lenczewska zmarła w Szczecinie 5 stycznia 2012 roku. Ta mało znana mistyczka zostawiła nam poruszające dzienniki, w których zapisała słowa, jakie – za jej pośrednictwem – Pan Jezus kieruje do każdego z nas.

Tutaj link, do księgarni internetowej, gdzie można nabyć jej książki :

Opublikowano Bez kategorii | Dodaj komentarz

Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny

I do poczytania

Opublikowano Bez kategorii | Dodaj komentarz

A ecouter et sans commentaire inutile …

Opublikowano Bez kategorii | Dodaj komentarz

zgorzknienie …

Zazwyczaj ludzie, których stać na wyjście z własnego ogródka, na zobaczenie dalej niż koniec własnego nosa, na empatię, narzekają mniej, są mniej kapryśni, mniej wymagający, mniej utyskują, mniej zazdroszczą, są bardziej życzliwi.


To raczej ludzie zamknięci, skupieni na samych sobie, niewidzący dalej niż czubek własnego nosa są kapryśni, zniechęceni, wymagający, czasami po prostu, bardzo upierdliwi.
A to wszystko zależy chyba od tego, jak wychowali ich rodzice?

Opublikowano Bez kategorii | Dodaj komentarz

„jadał z grzesznikami …”

dlaczego

Dlaczego nasz Pan zadawał się z oberżystami, grzesznikami, ladacznicami i pijakami? Z pewnością nie ze względu na ich tryb życia, ani po to, aby ich usprawiedliwiać. Robił to po części dlatego, że nie próbowali oni dowodzić własnej cnoty, po części dlatego, że społeczeństwo już ich potępiło i wreszcie dlatego, że zdobywali się oni na szczerość w stosunku do samych siebie i pragnęli się poprawić. Nie przywdziewali masek.

Źródło: “Simple Truths. Thinking Life Through with Fulton J. Sheen”, 1998r., str. 69.

Opublikowano Bez kategorii | Dodaj komentarz

pokora jest prawdą

Pokora - szkołażycia, cytat, obrazki, besty, lekcja, pokora, - xdPedia

Opublikowano Bez kategorii | Dodaj komentarz

łatwe życie …

nie rezygnuj …

Opublikowano Bez kategorii | 7 Komentarzy

wojna o kształt cywilizacji

W Polsce toczy się właśnie zaciekła wojna o przyszłość chrześcijańskiej i europejskiej cywilizacji. W większości krajów ta wojna jest już przegrana. Jesteście pod presją nie ze względu na politykę waszych władz, ale ze względu na wasz katolicyzm, choć nikt wam tego nie powie wprost. Nie tylko przyszłość Kościoła, ale i przyszłość Europy rozstrzyga się w Polsce. Takie już widać nasze powołanie.” – mówił Jan Paweł II rozmowie, która odbyła 5 czerwca 1979 r. w bibliotece jasnogórskiej.

Opublikowano Bez kategorii | Dodaj komentarz